یکی از همکاران به سبب نوع مهارتها و تحصیلاتی که داشت باید از سازمان به طور موقت منفک می شد و به واحد دیگری می رفت؛ او آی تی می دانست و قرار بود برای واحد سازمانی ما، سامانه ای طراحی شود. او رفته بود تا در واحد آی تی نماینده ی مطلع واحد ما باشد و به کمک بچه های آن واحد، سامانه را متناسب با کارهای واحد ما طراحی و تولید کنند. بدیهی است در طی مدت هشت ماهی که او از واحد منفک شده بود، کارهایی که بر عهده اش بود نباید روی زمین می ماندند. هر کس وظایفی به عهده داشت و در این میان به شکل غیر مستقیم تمام امور محوله به او به عهده ی من گذاشته شد. هشت ماه او نبود و من همزمان وظایف هر دو نفرمان را انجام  می دادم. سامانه به حدی رسید که قابلیت پرزنت برای مدیران ارشد را داشت. در یک جلسه ی کاملا رسمی، با حضور همه ی همکاران واحد و مدیر ما و در جمع مدیران ارشد سازمان، سامانه رونمایی و با شرح جزئیات پرزنت شد. همانجا قول پاداشی هم برای همکاران گرفته شد. روز تقسیم پاداش، تبعیض و ناسپاسی به شکل عجیب و غریبی خودش را نشان داد. برای او که از واحد منفک شده بود، در حد چند میلیون تومان پاداش در نظر گرفته شد که به قولی نفر اصلی کار محسوب می شد. به سه نفر دیگر هم مبلغ قابل توجهی پاداش دادند و گفتند در طول این مدت هر چه او و تیم آی تی لازم داشته اند آنها از اینجا فراهم کرده اند؛ پس آنها هم افراد موثر در پیشبرد پروژه بودند. برای دو نفر که هیچ نقشی نداشتند هم پاداش مختصری فقط به سبب حضور در واحد ما در نظر گرفته شد. در این میان کمترین مبلغ که در واقع توهین آمیز بود متعلق به من بود. چیزی بسیار بی ارزش تر از آن که بتوان نام پاداش بر آن گذاشت. وقتی

سلام. مدتی است که این وبلاگ را برای ثبت نوشته های عمومی تر مدیریت و نوشتن از مطالب روزمره ی غیر تخصصی مربوط به مدیریت گذاشته ام، مقالات تخصصی را برده ام به وبلاگ سایت خوشه چین. از آنجا که خواندن آن مقالات هم از طرف شما عزیزان برایم اهمیت بسیار دارد و از طرفی دوست ندارم مقالات را در هر دو فضا بارگذاری کنم، تصمیم گرفتم اولا، اینجا درباره ی آن مقالات به شما عزیزان اطلاع رسانی کنم؛ از طرف دیگر، دعوت تان کنم آدرس خوشه چین را هم در لیست لینکهای تان داشته باشید و  هر از گاهی به نور دیدگان تان منورش کنید. البته، در این  مدت یکی دو مقاله ی کمی قدیمی تر از روزنوشته ها را در وبلاگ خوشه چین بارگذاری کرده ام که اولا وجودشان برای خوانندگان خوشه چین به نظرم ضرورت داشته، ثانیا، کمی تغییرات هم در نوشتارشان ایجاد کرده ام که هم به سبب پرهیز از کپی صرف  بوده و هم این که کمی تغییرات در فاصله ی چندماهه، طبیعی است. تعدادی از مقالات تخصصی وبلاگ سایت خوشه چین که جای شان اینجا خالی است: از شما عزیزان دعوت می کنم به سایت خوشه چین و وبلاگ آن سر بزنید، نوشته ها را بخوانید، فایل های صوتی را بشنوید و نظرات ارزشمندتان را برایم کامنت کنید.

از ابتدای راه اندازی این وبلاگ قرار گذاشته بودیم که به مسائل مختلف از دید مدیریت نگاه کنیم و این را آن رو به رو، زیر لوگوتایپ اسمم هم نوشته ام. یکی از معضلات این روزهای خانواده های دارای فرزند دبیرستانی، ماجراهایی است که دوباره بر سر تغییرات کنکور راه افتاده است. کنکور ایرادات بسیاری دارد ولی عده ای در شورای عالی انقلاب فرهنگی مدتی است دوباره به این فکر افتاده اند که تغییراتی نه چندان معقول ولی در ظاهر درست را از سال آینده در کنکور پیاده کنند. این افدامات زیر عنوان افزایش سهم معدل و کاهش سهم کنکور در انتخاب رشته صورت می گیرد؛ باز هم عنوانی شیک و پذیرفتنی برای اقدامی ناصحیح و پر از ایراد و ابهام. قرار است طی سه سال از 1402 به بعد، سهم معدل در قبولی داوطلبان تا 60 درصد برسد و سهم کنکور بشود 40 درصد. عده ای در بدنه حاکمیت و مدیریت از موضع موافق و مخالف طرح سخن می گویند ولی هنوز ندیده ایم که مثلا رسانه رسمی کشور در یک نشست از نمایندگان دو گروه دعوت کند تا نظرات شان را برای بینندگان مطرح کنند و خانواده ها هم حق اظهار نظر و طرح سوال داشته باشند. پسر من علوم تجربی خوانده و امسال کنکور دارد. از کودکی علاقه مند به رشته ی پزشکی است و برای همین هم علوم تجربی را انتخاب کرده است و این ربطی به خواست و یا - به فرض محال - تحمیل نظر ما ندارد که اصلا این مدل رفتاری ما نیست. او نگران است که امسال نتواند به قبولی در رشته ی پزشکی و دانشگاه مدنظرش دست بیابد و قصد دارد اگر نشد، سال بعد هم شانس خودش را امتحان کند. پس ما اساسا چندسالی است درگیر کنکوریم و این قرار است ادامه پیدا کند. برای طرح سوالات و پاسخ خواهی در مورد ابهامات طرح جدید شورای عالی